Hrakfarir dagsins...

Suma daga á maður bara ekki að vinna að mikilvægum hlutum. Þessa önnina er ég aðstoðarkennari í námskeiði þar sem að nemendurnir eiga að búa til efnið estrone. Þetta er svokölluð heildarefnasmíð sem fer fram í 7 skrefum. Heildarefnasmíð er kannski að sumu leyti svipað og að búa til eitthvað, Legó hús, flugvélamódel eða jafnvel snjókarl.

Skoðum snjókarlinn aðeins betur.Fyrst þarf maður upphafsefnið, eða snjóinn þ.e.a.s. Þá getur maður byrjað á byggingunni. Skref 1: Búa til fæturna (sem að líta samt ekkert út eins og fætur). Skref 2: Búa til búkinn. 3: Búa til hausinn. 4: Búa til munninn. 5: Setja nefið á. 6: Setja augun á. 7: Setja hatt og trefil á. Oft vill maður svo fínpússa hvern og einn hlut svo að allt líti nú sem allra best út.

Sem aðstoðarkennari þurfti ég að gera þetta allt sjálfur á undan nemendunum og ég var búinn með 3 skref og var með um 250 mg af hreinu efni. Var sem sagt kominn með alveg svakalega flottar snjókúlur fyrir fæturna, búkinn og hausinn og búinn að raða saman fallega. Síðan bjó ég til munninn og ákvað að fínpússa aðeins svo að liti vel út (var að vinna upp hvarfið). Nema hvað ég passaði mig ekki nógu vel og ýtti svo fast að ég braut hluta af hausnum á snjókarlinum mínum í leiðinni. Til að toppa það hafði sólin skinið svo bjart að ekki var mikið af snjó eftir annars staðar en á snjókarlinum mínum sem að hafði sem betur fer ekki bráðnað enn.Nú voru góð ráð dýr, ég reyndi fyrst að laga hluta af munninum en það gekk ekki betur en svo að ég braut smá meira af, og meira og meira. Núna er ég að vinna í því að taka snjóinn sem að datt af og reyna að festa hann aftur á og laga snjókarlinn og munninn og vona að það gangi.

Til að hafa líka raunverulega efnafræði útskýringarnar á hvað ég var að gera, þá var ég að færa efnið mitt í svona flösku nema hvað gleymdi að loka neðan á flöskunni svo að helmingurinn af efninu mínu, sem var ekki mikið fyrir, rann í gegn og beint á skítugt borðið áður en ég fattaði hvað ég hafði gert. Síðan hélt ég áfram og var að “þvo” með vatni og síðan þurrka efnið mitt og sía, nema byrja að hella því sem ég hélt að væri vatn í efnið mitt og ég sem var nýbúinn að þurrka það. Sem betur fer tók ég eftir því nógu snemma til að missa ekki mikið efni þar, en úff. Eitthvað virtist ég vera að missa. Síðan var ég með smá svona efni sem var enn óhreinna, og var að þvo það, og þar kemst ég að því að þetta var ekki vatn heldur efnið sem ég vildi vera að nota. Og bara búinn að gera röð mistaka núna... en ojæja, vonandi nær maður að bjarga sér fyrir horn

Tvær vangaveltur

Pæling 1: Vangavelta sem vaknaði út frá föðurlandsástinni sem að fær mig til að finnast Ísland vera best í heimi. Nema hvað síðan fór ég að pæla í þessu út frá sérstöku sjónarhorni. Plastdúkkum!

 

Það er ekki erfitt ef að maður skoðar svona leikföng fyrir unga stráka og stelpur að sjá sérstök einkenni við þau. Þegar ég horfi á svona stráka dúkkur þá eru þær flestar rosa massaðar og flestar stelpudúkkur eiga að vera rosa fallegar.

Ef að maður lítur á þessi einkenni sem eftirsóknarverðustu einkenni hvors kynsins fyrir sig þá getum við síðan aðeins litið á keppnir á þessum sviðum. Keppnin "Sterkasti maður heims" hefur verið síðan 1977 og þar á Ísland metið með flesta sigra (8 sinnum, Jón Páll 4x og Magnús Ver 4x). Fyrsti sigur Íslands var 1984.

Ef að við skoðum síðan keppnina  ungfrú heimur þá er Ísland í 4.-6. sæti yfir flesta sigra frá upphafi (með 3 sigra). En ef við skoðum bara frá 1984 þá eru allir sigrar okkar síðan þá og ekki nóg með það heldur þá erum við í 2-3. sæti ásamt Venezúela og á eftir Indlandi (sem er með 4 sigra síðan þá). Ekki að við þurfum á höfðatölunni að halda það mikið en augljóslega þá myndum við rústa báðum þessum þjóðum ef það væri tekið með í reikninginn því að báðar þjóðirnar eru með a.m.k. 50 sinnum fleiri íbúa en við, og jafnvel gott betur en það.

Út frá þessu tvennu má með sanni segja að Íslendingar séu öflug þjóð þó að síðan megi deila um hversu mikilvægr þetta tvennt, styrkur og fegurð sé raunverulega í heiminum.

Pæling 2: Hugsið um eitthvað, hvað sem er, t.d. um draumajólin. Eru þessar hugsanir, þær myndir sem þið getið framkallað í huganum, eru þær ekkert meira en raf- og efnaboð á ferð um heilann sem framkalla þetta? Ef að maður gerir ráð fyrir því að andinn og líkaminn séu eitt og sami hluturinn, getur þetta þá orðið til fyrir tilviljun. Gæti röð tilviljanna í efnasamböndum með smá rafstuði í gegnum tíðina raðast upp og búið til þann fjölbreytileika af genum sem stýra síðan hvernig við bregðumst við og hvað við hugsum og hvað við gerum í öllum kringumstæðum lífsins. Hvernig gátu efnaboð og rafboð myndað spurninguna "hver er tilgangur lífsins" hjá þeim fyrsta sem velti því fyrir sér. Það gæti vel verið að það að heyra þessa spurningu hjá einhverjum öðrum valdi keðjuverkun og að spurningin sé til staðar en hvernig kom hún fyrst fram.

Það er mér ofviða ef að efna- og rafboð geta framkallað og búið til nýjar hugsanir og þá skynjun á fegurð náttúrunnar og heimsins sem fólk upplifir. Ég gríp þá frekar í einfaldari útskýringu, það er eitthvað meir. Guð er til og hann er höfundur lífsins. Hann gaf mér lífið og ekki enn í dag hefur tekist að búa til líf úr engu nema lífvana efnum. En Guð gat það. Hann gaf okkur þann anda sem er ekki af þessum heimi, en hlýtur þó að tengjast líkamanum á einhvern magnaðan hátt. Á einhvern máta sem Guð bjó til. En þegar líkaminn hefur runnið sitt skeið hér, þá mun andi okkar lifa áfram, og hvort sem að við fáum nýjan líkama, höldum sama líkama eða að andi okkar lifir bara áfram. Ég hef ekki hugmynd um það og það skiptir mig í raun ekki máli. En að vita það að Guð sem er höfundur þessa alls, að vita það að hann vill eiga samfélag við mig og þig er hughreystandi og ótrúlegt. En hann lætur okkur ráða þessu. Við veljum hvort að við viljum eyða eilífðinni með Jesú, en við verðum að velja það hér á jörðinni, og byrja eilífa lífið með Jesú meðan við erum enn hér .

Ísland er land mitt...

...já, fjarlægðin gerir fjöllin blá og vekur upp föðurlandsástina hjá námsmönnum erlendis (a.m.k. hjá mér).

Kannski er það öryggið sem maður finnur heima, þar sem að maður kann alveg á hlutina. En kannski verður svo margt breytt þegar maður kemur aftur heim að það er alveg jafn gott að vera erlendis og heima á Íslandi. Annars held ég að Vatnaskógur muni alltaf standa fyrir sig og Kaldársel svo að þessar sumarbúðir eru allavega með sterkt aðdráttarafl fyrir mig.

Í dag lauk ég við fyrsta lokaprófi mínu við Tæknistofnun Kaliforníu (KalTæk eða TækKal? e. CalTech). Það gekk bara nokkuð vel þó að ég viti um einhverjar nokkrar villur. Það er rosalega erfitt að taka heimapróf sem maður á að gera á 4 klst tímabili að eigin vali og án allra hjálpargagna. Eða það er svo sem ekki erfitt út af fyrir sig, en að vera áfram með prófið heima hjá sér og geta skoðað það og athuga hlutina sem maður var óöruggur með það er erfitt. Í dag t.d. var eitt dæmið sem að ég mundi ekki alveg hvernig jafnan var en ég var með tvo möguleika í huganum og eftir á þegar ég athugaði glósurnar kom það í ljós að vissulega mundi ég rétt annan möguleikan... Auðvitað hafði ég samt skrifað vitlausa möguleikann á prófið og ég má ekki breyta, þó að ég hefði auðveldlega getað strokað út vitlausuna og leiðrétt hana þá má ég það ekki!!! Þetta er erfitt, sérstaklega þegar maður getur ekki einu sinni skilað prófinu alveg strax... en maður þraukar samt .

Smá innskot: Tímabilið 6:01 til 7:34 í myndbandinu hér er tekið upp í Caltech: http://www.youtube.com/watch?v=4i5mg_eAqkA&feature=related

Núna er bara próf í einu fagi eftir... síðan þarf ég líka að vinna smá i rannsóknum og undirbúning fyrir aðstoðarkennslu á vorönninni. En jæja. klukkan er margt og tími kominn að fara að sofa.

Fyrsti fjórðungur að renna sitt skeið bráðum...

...og ég hef ekki verið duglegur að blogga eins og ég ætlaði mér... Hins vegar hef ég horft á alltof mikið sjónvarpsefni (t.d. 3. þáttaraðir af Eureka, og 2 af Psych, og það er ekki nærri því allt ). Nú er þessi tímaeyðsla að koma aftan að mér og allt í einu fer ég að hugsa þegar líður að prófum: "ef ég hefði nýtt þessa tugi klukkustunda sem fóru í sjónvarpsgláp til að læra einhver af þessum 65 hvörfum sem ég á að kunna utan að bráðum, myndi ég þá kannski kunna fleiri en svona 12 ". Annars man ég því miður ekki hvað ég kann mikið af því sem ég á að kunna, vonandi meira en það er allaveag ekki allt enn sem komið er. 

Annar áfanginn hefur reyndar gengið vonum framar og hef ég náð að vera yfir meðaleinkunn í prófunum sem ég er búinn með þar, sem að mér finnst ótrúlegt (miðað við að ég sé núna í Caltech). Í hinum kúrsinum hef ég bara fengið eina einkunn og var ég akkúrat í meðaltalinu svo að í heildina er ég bara mjööög sáttur :).

Síðan hef ég verið að mæta á laugardagsmorgnum á Gídeon bænastundir þar sem að ég er þó nokkuð yngri en flestir hinna. Eða eins og einn sagði við mig síðasta laugardag "þó að maður sé 30+ þá reynir maður enn að líta vel út". Síðan var hann spurður hvað hann hefði verið að segja og þá breyttist 30+ í 73 ára.

Annars er það kannski helst að frétta að það er einn prófessor hér búinn að fylla plássið í að vera annar uppáhaldsprófessora minna hér í Caltech á eftir Bob Grubbs. Það mun vera enginn annar en hann Rudolph Marcus. Fyrstu alvöru kynni mín af þeim manni voru þegar hann var að kynna rannsóknarverkefni sitt. Hann var svo spenntur og brosmildur að maður gat ekki annað en brosað með honum. Nú kann að vera að það, út af fyrir sig, sé ekki það merkilegt en þegar maður hugsar til þess að hann er 84 ára og enn hress og á fullu í rannsóknum það gerir það dáldið kúl finnst mér. Talandi um að vera á fullu þá er hann líka að kenna 2 kúrsa á næsta ári sem er alveg þokkalegt magn. Til að toppa það þá vann hann einmitt óskipt nóbelsverðlaun í efnafræði árið 1992. Klárlega svalur gæi .

Annars þá er núna bara stefnan að hætta að horfa á svona mikið óþarfa vídjó og fara að læra núna næstum öllum stundum... klára fyrsta fjórðunginn (e. quarters) með stæl. Síðan kemur maður heim um jólin og verður gaman að hitta alla þá . Talandi um jólin þá hefur mér yfirleitt fundist að maður verði að bíða til 1. í aðventu eða 1. des með jólalögin og allt það, en þegar maður er hér í hitanum þá vantar e-ð upp á jólin sem að ég veit að mun bíða mín heima. Auk þess sem að tengingin við að hitta fjölskyldu og vini í jólafríinu gerir þetta að enn meira tilhlökkunarefni. Þar af leiðandi er ég eiginlega bara kominn í jólastuð og vona að það dvíni ekki. En jæja... ætli maður þurfi ekki að fara að sofa...

 Bless í bili  

Miðannarpróf og læti...

Jæja... loksins bloggar maður aftur. Skólinn er búinn að vera á fullu núna undanfarið og er ekki von á breytingu þar á. Ég er í tveimur kúrsum þessa önnina og síðan í aðstoðarkennslu, en annar kúrsinn er alveg svakalegur að því leytinu til að hann tekur alltof mikinn tíma frá manni.. en ojæja :).

Annars er bara allt gott að frétta héðan og ég veit ekki alveg hvað meira maður á að segja svo að ég læt þetta duga í bili.

 Adios 

Skólinn byrjaður

og allt komið á fullt þar. Ég er í 2 kúrsum þessa önnina og að kenna svo að nóg að gera í þessu... Síðan þarf ég að fara að spjalla við fólk í grúppunni hjá uppáhaldsprófessornum mínum hér að reyna að kynnast rannsóknarverkefnum betur.

Annars byrjar þetta allt mjög vel, kennslan er í góðum málum held ég og ég þarf bara að passa mig að fylgja þessu eftir og vita hvað er í gangi . 

Ég er LOKSINS kominn með bækurnar mínar svo að get núna farið að læra almennilega. Fyrir daginn í dag hefði ég átt að læra utan að 10 hvörf í einu faginu og þarf að læra önnur 6 fyrir næsta föstudag, auk þess sem að maður þarf að vera búinn að lesa grein og geta kynnt greinina, og nokkuð ítarleg heimadæmi. Í hinum kúrsinum þá er ég kominn u.þ.b. 60 bls eftir á í lestri og líka þó nokkuð af utanbókarlærdómi þar af svigrúmamyndum hinna ýmissa efna..., sem sagt nóg að gera og alvöru nám.

Annars er síðan bara stefnan að vera duglegur í ræktinni og náminu og rúlla þessari önn upp. Strax komin langt á veg, önnin þ.e.a.s.

Bless í bili 

Fyrsta vikan...

Jæja... þá er maður búinn að vera um eina og hálfa viku hér í Pasadena og lífið er ljúft. Síðustu helgi fórum við pabbi á Gídeon fund á laugardagsmorguninn og leist mér bara vel á deildina þarna. Síðan skelltum við okkur á tónleika um kvöldið og þar fattaði ég allt í einu hver annar af þeim sem var að spila er. Það var enginn annar en einn af uppáhalds höfundunum mínum, Matt Redman, sem hefur samið lög á borð við Heart of worship, Blessed be your name, Let my words be few, Better is one day og Once again. Þetta voru æðislegir tónleikarar og gaman að lofa Guð með Matt Redman og Casting Crowns og taka í spaðann á söngvara Casting Crowns...

 Síðan byrjaði kynningarvikan hér í Caltech og er búið að vera mikið að gera í henni... mis áhugavert svo að maður hefur stundum bara farið heim að slaka á, en núna er þetta senn á enda og alvaran að fara að taka við. Ég verð að kenna í verklegum tíma og hlakka til að sjá hvort að maður kunni sjálfur það sem að krakkarnir eru að fara að gera. Síðan verður gaman að sjá hvernig tímarnir hér eru. Annars þá er allt að komast á rétt ról hér og nú er bara að fara að verða skipulagður og duglegur á fullu...

Kveð að sinni... 

Kominn heim

Jæja, þá er maður búinn að koma sér fyrir í nýju íbúðinni hér í Pasadena. Það er búið að vera kostnaðarsamt að flytja og er ég búinn að eyða alltof miklum peningi í hitt og þetta hér... en aðallega í nauðsynjavörur.

Hitinn hefur verið þó nokkuð mikill svo að maður á eftir að þurfa að venjast því aftur, en það er bara gaman . Síðan þarf maður bara að fara að taka sig til og taka sig á í ræktinni almennilega. Herbergið er komið í þokkalegt stand og í ljósi þess hvað ég tók fáar bækur með mér þá á ég raunhæfan möguleika á að klára að lesa þær allar, sérstaklega þó heildarsettið af Kalvin og Hobbes teiknimyndasögunum .

Á morgun vöknum við pabbi síðan eldsnemma og farið á gídeonfund og um kvöldið eru síðan tónleikar með Casting Crowns og Matt Redman og á sunnudaginn hefst kynning fyrir erlenda nemendur í skólanum svo að það fer að verða nóg að gera.

Kveð að sinni,

Benjamín Ragnar 

Rétt að láta vita...

... að allt gengur vel. Reyni að skella inn lengra bloggi á morgun :)

Ferðavefdagbók #2

Jæja... í fyrradag komum við til stóra bró og Fjólu. Það er búið að vera mjög gaman að vera með þeim :). Í gær fórum við aðeins að skoða okkur um í Washington D.C. og sáum meðal annars Stjórnarskrá þeirra og Bill of rights (upphaflegu skjölin frá því 1776 og síðar). Einnig sáum við skólann hans Davíðs og var hann rosalega flottur. Ákveðinn gamal dags stíll yfir húsunum og nútíma gæði inní þeim.

Síðan fórum við Davíð í Wii...... Davíð byrjaði á að rústa mér í tennis, síðan tókum við golf, þrjár holur, og var ég einu höggi á eftir Davíð í fyrstu holunni, einu höggi á undan honum í næstu holu og vorum við jafnir í þriðju holunni svo að jafnir í heildina. Síðan tókum við box þar sem að hann rústaði mér fyrst, EN í næsta box leik þá náði ég honum niður einu sinni í 9 sekúndur... ein sekúnda í viðbót og þá hefði ég unnið, en hann náði mér tvisvar niður í þeim leik og seinna skiptið stóð ég ekki upp... Síðan tókum við keilu þar sem hann rétt marði mig á lokasprettinum með tveim fellum en ég náði bara einni fellu í 10. umferð svo að hann náði þar sigrinum 163 á móti 156 stigum.

Ég var hins vegar að vinna Davíð áðan í Póker... og pabbi er miklu betri en ég í Wii sýnist mér...

Núna er smá afslöppun í gangi, en það er rosalega gaman hér hjá Davíð og Fjólu, síðan heldur ferðin áfram til Kaliforníu á mánudaginn.

Bless í bili...