Vangaveltur um tillögur Mannréttindaráðs Reykjavíkur

 

1) Fermingarfræðsla Þjóðkirkjunnar og annarra trú- eða lífsskoðunarfélaga skal fara fram utan skólatíma. Undanfarin ár hefur skólastarf í öllum skólum farið úr skorðum í a.m.k. 2 daga á hverju hausti vegna þessa. Slík truflun á skólastarfi er óæskileg auk þess sem hætta er á að börn sem eftir verða telji sig útundan.

Að mörgu leyti get ég stutt það að fermingarfræðsla og önnur sambærileg fræðsla trú- eða lífsskoðunarfélaga skuli eiga sér stað utan skólatíma.Samkvæmt niðurstöðum úr skýrslu starfshóps um samstarf kirkju og skóla kemur skýrt fram að í 37 af 38 tilvikum á fermingarfræðsla sér ekki stað á skólatíma. Ekki er hægt að segja að í síðasta skólanum eigi fermingarfræðslan sér stað á skólatíma þar sem að sá skóli svaraði ekki þessari spurningu. Í ljósi niðurstaðna skýrslunnar er furðulegt að það sé verið að taka þetta efni fyrir. Væntanlega er þó verið að hugsa um 1-2 daga ferðir úr bænum fyrir fermingarfræðslu.

Þó kemst ég ekki hjá því að telja þetta vera utan verkahrings mannréttindaráðs að skipta sér að því með reglum hvenær trú- eða lífsskoðunarfélög hafa sitt starf. Á vef menntamálaráðuneytisins kemur fram að  

“Sæki forráðamaður skólaskylds barns um tímabundna undanþágu þess frá skólasókn, er skólastjóra heimilt að veita slíka undanþágu. Forráðamaður skal þá sjá til þess að nemandinn vinni upp það sem hann kann að missa úr í námi meðan á undanþágutímanum stendur.”

Því hlýtur að vera leyfilegt að foreldrar fái undanþágu fyrir börn sín frá skólasókn að fara í fermingarfræðslu og beri þá jafnframt ábyrgð á því að börnin vinni upp það sem þau kunna að missa úr í námi meðan á fermingarfræðslunni stendur. Það er ekki í verkahring mannréttindaráðs að reyna að setja reglur á starfsemi trúfélaga! Ef hugmyndin er sú að það eigi að gagnrýna eða jafnvel að neita forráðamönnum um leyfi fyrir börnin sín á grundvelli trúar þá virðist mér sem svo að tillagan feli í sér trúartengda mismunun og þannig brot á mannréttindum og er mannréttindaráð þá farið að vinna gegn hlutverki sínu. 

Varðandi áhyggjur af því að börn sem eftir verða telji sig útundan má velta vöngum hvort það hafi mikil ef einhver áhrif hvort fermingarfræðslu ferðir séu utan skólatíma eður ei. Það væri því eðlilegra að skólinn mæti þörf þessara nemenda sem eftir sitja í stað þess að valda þeim þeirri þjáningu sem hér er verið að gefa í skyn að myndist. Nema mannréttindaráð hafi þeim mun fleiri gögn til að fullyrða að þessar ferðir á skólatíma hafi meiri tilfinningaleg áhrif á börnin sem eftir verða en ef ferðin væri utan skólatíma þá sé ég ekki á hverju þessi krafa er byggð. Börn tala um svona ferðir í skólanum, oft fyrir og eftir, og nema mannréttindaráð vilji líka takmarka tjáningafrelsi barnanna í skólum þá sé ég ekki hvernig þessi krafa bætir neitt.

 

2) Heimsóknir starfsmanna trúar- og lífsskoðunarfélaga á frístundaheimili, í leik- og grunnskóla, auglýsingar eða kynningar á starfi þeirra í þessum stofnunum sem og dreifing á öðru trúarlegu efni er ekki heimil í starfi barna á vegum Reykjavíkurborgar. Þar með talin dreifing trúarrita s.s. Nýja testamentis, Kóransins, auglýsingabæklinga og annars kynningarefnis.

Ég er nokkuð viss um að ég geti fullyrt að það voru ekki fleiri en 10 heimsóknir til kynningar á trúartengdu starfi í gegnum alla grunnskólagöngu mína. Þó tel ég að þær hafi ekki einu sinni náð upp í 7 og ég man einungis vel eftir 4 heimsóknum. Fyrsta heimsóknin sem ég man eftir var í 4. bekk og var æskulýðsstarf KFUM&KFUK. Ég vissi ekki af starfi félagsins fyrir fram en var áhugasamur eftir kynninguna og mætti og hafði gaman af og hef haldist í félaginu síðan. Ég man eftir 2 öðrum strákum úr bekknum mínum (sem hafði um 10-12 stráka) sem mættu. Annar þessara tveggja var sonur eins leiðtogans. Þarna var mitt skemmtilegasta félagslíf og það forvarnarstarf sem þarna var unnið hafði líka mikil áhrif á mig og hef ég aldrei reykt, neytt vímuefna eða orðið drukkinn og má að einhverju leyti þakka góðu uppbyggilegu æskulýðsstarfi fyrir það. Það var ekkert trúboð í neinum kynningum sem ég muni eftir, ekki beðnar bænir í kynningunum og svo virðist sem þetta hafi hvorki truflað né haft nein neikvæð áhrif á alla hina í bekknum. Þetta hafði bara jákvæð áhrif á mig.

Ég get stutt það að banna megi trúarlega iðkun, bænahald og söng á trúarlegum sálmum innan skólastarfsins og man eftir óþægilegum líkamsræktartíma í 8. bekk þar sem að jógagúru kom í heimsókn og við áttum að hugsa ákveðnar hugsanir sem ég upplifði sem að verið væri að neyða mig til að iðka annarra manna trú. Það á ekki heima innan skólastarfs að börn séu neydd til þess eða til þess að fara úr hópnum. En einföld kynning á æskulýðsstarfi án trúboðs er annað, jafnvel þó að æskulýðsstarfið sé kristilegt.

Varðandi dreifingu trúarrita þá man ég að ekki var verið að neyða neinn til að lesa trúarritið og ekki einu sinni til að taka á móti því. Fólk hefði getað hent því strax  eftir (eins og ég geri við ýmsa kynningarbæklinga sem ég hef ekki áhuga á). Ef eitthvað er má segja að það sé jákvætt að verið sé að gefa nemendum tækifæri til að kynna sér hin ýmsu trúarbrögð betur ef þau vilja. Það er ekki verið að brjóta á neinum mannréttindum með að gefa fólki sem það vill trúarrit eða aðrar bækur heldur í þessu tilfelli gæti verið að styðja við trúfrelsi með að auðvelda aðgang fólks að trúarritunum til að kynna sér trúr og síðan taka afstöðu til þess.

Nema mannréttindaráð hafi áhyggjur af truflun við skólastarf (sem ætti þá jafn mikið við starfsemi annarra félaga, t.d. íþróttafélög) þá sé ég ekki aðkynningarstarf án trúboðs brjóti á mannréttindum!

 

3) Samþætting húsnæðis og starfsemi stofnanna, sem vinna með börn á vegum Reykjavíkurborgar, og starfsemi trúar- og lífsskoðunarhópa verður ekki heimil á skólatíma.

Ég hef ekki næga reynslu til að taka afstöðu til þessa málefnis en velti þó fyrir mér hvort þetta sé í verkahring mannréttindanefndar. Er reynsla af því að samþætting húsnæðis og starfsemi stofnanna verði til þess að brotið sé á mannréttindum einhverra? Ef þetta truflar ekki skólastarf beint er þá skaði í þessu og er ekki vænlegra að leggja þetta vald í hendur skólastjórnendum með þeirri kröfu að það trufli ekki starf skólanna?

 

4) Ferðir í bænahús trúar- og lífsskoðunarfélaga, bænahald, sálmasöngur og listsköpun í trúarlegum tilgangi er hluti af trúaruppeldi foreldra en ekki hlutverk starfsmanna borgarinnar. Slík starfsemi á ekki heima í starfi með börnum í opinberum skólum. Kirkjuferðir skulu ekki farnar á starfstíma frístundaheimila og leik- og grunnskóla. Þess skal sérstaklega getið að ekki er verið að hrófla við öðrum jólaundirbúning leik- og grunnskóla.

Ég get stutt það að það á ekki að láta nemendur upplifa að þau séu neydd til að taka þátt í trúarlegri iðkun og því eiga skólayfirvöld ekki að standa fyrir bænahaldi né sálmasöng. Einnig get ég samþykkt að skólar eiga ekki að standa fyrir ferðum í bænahús trúar- og lífsskoðunarfélaga eða listsköpun eftilgangur heimsóknanna eða listskaparinnar er trúarlegur.

Þrátt fyrir ofangreint þá er jafnframt mikilvægt að gæta þess að ef að skólinn stendur fyrir almennri listsköpun þá megi aldrei líta niður á trúartengda listsköpun barna eigi börnin frumkvæðið af því! Annað mætti líta á sem skerðingu á tjáningarfrelsi barnanna því að list er jú oft ákveðin leið til tjáningar.

 

5) Því er beint til stofnanna borgarinnar sem hafa starfandi áfallaráð að tryggt sé að fagaðilar komi að sálrænum áföllum í stað þess að leitað sé til trúar- eða lífsskoðunarfélaga.

Þetta er viðkvæmt málefni og ég get skilið vel að ekki er vilji fyrir að prestar komi og tali við alla í einhverjum bekk þar sem einhverjir gætu verið annarrar trúar. Hins vegar má ræða mikilvægi þess að foreldrar séu með í ráðum varðandi áfallaráð og ef um einstaklingsbundna áfallahjálp er að ræða finnst mér enn mikilvægara að forráðamenn ákveði hver fær að ræða við barnið um þau málefni! Ég myndi ekki treysta hverjum sem er að ræða við mitt barn og almennt myndi ég frekar kjósa prest en sálfræðing. Ég væri mjög ósáttur við það ef skólinn eða yfirvöld tækju fram fyrir hendurnar mínar hvað varðar mín börn. En þegar verið er að ræða við hóp af nemendum má vissulega huga að ákveðnu hlutleysi í þessum málum. Fagaðilar þurfa að vera að verki en margir prestar eru fagaðilar í áfallahjálp. Eðlilegra væri fyrir mannréttindaráð að leggja fram tillögu um að ef prestar kæmu að áfallahjálp, þá mættu þeir ekki blanda trú í málið og ættu ekki að koma sem “prestar” til barnanna. Sem dæmi má nefna að Dr. Sigurður Pálsson, fyrrverandi sóknarprestur í Hallsgrímskirkju hefur ríka reynslu af börnum og sorg og hann lauk einnig doktorsgráðu úr Kennaraháskóla Íslands. Hann er fagaðili og væri undarlegt ef það eitt að hann starfaði sem prestur myndi útiloka hann frá því að koma að áfallahjálp á hlutlausan máta.

Útilega rannsóknarhópsins

Undanfarna 3 daga var ég í útilegu með rannsóknarhópnum mínum. Það var skemmtileg ferð og fór í nokkrar skemmtilegar gönguferðir. Leit yfir brúnina tugi metra nánast beint niður þar sem ég þurfti að gæta mín að detta ekki sjálfur.

Einnig sá ég tvo birni (black bear tegund) sem voru innan við 15-20 metra frá mér bara að rölta um í náttúrunni sinni. Fór upp Moro rock, sem var líka áhugaverð upplifun því að mikill halli, smá handrið en ekki mikið meira öryggi þar sem maður fór upp yfir 400 þrep og langt niður líka þar.

En þrátt fyrir að sjá stærsta tré í heimi (út frá rúmmáli, General Sherman), birni í þeirra náttúrlega umhverfi án nokkurra varna, horfa niður af kletti marga metra nánast beint niður og njóta lífsins í fallegu náttúrunni, þá var ákveðin setning frá prófessornum mínum, Bob Grubbs, sem stóð upp úr.

Ég tók sem sagt gítarinn minn með mér í útileguna og þegar hann (Bob) tók eftir því minntist hann eitthvað á það "Oh yeah, we've got a musician in our group". Síðan spurði hann mig "Do you know you're an asshole?" og ég bara  what? í huganum. Ég reyndi að halda andliti og svaraði "uhmm... no.. why?" Þá var hann víst að tala um ákveðið lag sem heitir "you're an asshole" sem hefur verið sungið áður í rannsóknarhópnum. Ég hef fundið tvö möguleg lög sem gætu verið lagið, annað eftir Jimmy Buffett og hitt eftir Dennis Leary. Nú þarf ég bara að læra þau svo að maður kunni þau næst þegar hann spyr...

Ein hjúskaparlög?

Nú hefur verið ákveðin umræða í þjóðfélagin og meðal kirkjunnar á Íslandi um frumvarpið um ein hjúskaparlög. Því langar mig að skella hér inn nokkrum af mínum vangaveltum um þetta.

Ég var fastur á ákveðinni skoðun fyrir nokkru og að mörgu leyti hef ég enn sömu skoðun. En ég er samt forvitinn um skoðanir annarra og margir sem ég virði mjög mikið innan kirkjunnar sem eru á annarri skoðun og ég.  Því er ég farinn að hugsa meira um þetta málefni og býð ég velkomnar allar athugasemdir, gagnrýni eða aðrar skoðanir um það sem hér eftir kemur.

Eins og ég lít á þetta þarf ríkið og kirkjan að horfa á þetta frá sitt hvorum sjónarhólnum. Ríkið er bundið af þjóðarviljanum og því finnst mér ekkert nema eðlilegt að af hálfu ríkisins verði ein hjúskaparlög á Íslandi. Ef eitthvað er, hefðu þau hjúskaparlög mátt vera löngu komin.

Kirkjan hins vegar á ekki að hafa það sem forgangsatriði að þóknast vilja fólksins í þessu samhengi heldur leitast eftir vilja Guðs. Nú vil ég ekki þykjast vita nákvæmlega hver vilji Guðs er, en það sem ég byggi fyrst og fremst á er það sem stendur í Biblíunni. Í Rómverjabréfinu, 1. kafla, 26.-27. versi segir Páll: "Því hefur Guð ofurselt þá svívirðilegum girndum. Bæði hafa konur breytt eðlilegum mökum í óeðlileg og eins hafa karlar hætt eðlilegum mökum við konur og brunnið í losta hver til annars, karlmenn hafa framið skömm með karlmönnum og tóku svo út á sjálfum sér makleg málagjöld villu sinnar.".

Í 3. Mósebók, 18. kafla, versi 22 segir svo: "Þú mátt ekki liggja með karlmanni eins og legið er með konu, það er viðurstyggð."

Út frá ofangreindum versum skil ég vel ef fólk telur kynlíf samkynhneigðra vera synd, en tel á sama tíma skýrt að þetta nær eingöngu til þessa kynlífs. (Einnig finnst mér rétt að leggja fram þá skilgreiningu sem ég set í "eðlileg mök" sem Páll talar um. Tel ég að væntanlega sé hann að meina mök sem geta getið af sér barn og því einungis möguleg milli karls og konu.)

Nú er ein spurning sem ég velti fyrir mér eftirfarandi. Við giftingu innan kirkjunnar, er þá jafnframt verið að leggja blessun og samþykki kirkjunnar á kynlíf hjónanna? Ef svarið er já, og ef litið er á kynlíf samkynhneigðra sem synd, þá tel ég kirkjuna ekki geta leyft sér að leggja blessun sína á það.

Að hluta til standa orð Jesú úr Matt. 12:25 ofarlega í huga mér í þessu samhengi en þar segir hann. "Hvert það ríki sem er sjálfu sér sundurþykkt leggst í auðn og hver sú borg eða heimili sem er sjálfu sér sundurþykkt fær ekki staðist."

Ef kirkjan byggir þá trú sem hún boðar á því sem stendur í Biblíunni og trúir því að Biblían hafi að geyma Orð Guðs eða sé innblásin á Guði, hversu mikið megum við þá velja og hafna. Jú, sumt er ég tilbúinn að endurskoða með að bera saman þjóðfélagsaðstæður þá og nú í dag en að þessu leyti veit ég ekki hvaða þjóðfélagsaðstæður hafa breyst sem ættu að taka ofangreind vers úr gildi. Hvar liggja mörkin að því sem við getum valið og hafnað úr Biblíunni?

 

Þetta eru nokkrar af þeim vangaveltum sem ég hef um þetta málefni og er ég einnig með ótal margar spurningar til viðbótar og svör sem ég ákvað að láta þó eiga sig í bili... Endilega tjáið ykkur ef þið viljið og hafið skoðanir á :-)

Vangaveltur

Ég hef núna verið að hugsa um að bjóða mig kannski fram sem forseti Íslands þegar ég hef aldur til. Ég veit svo sem ekki hvort ég láti verða af því, en mér finnst hugmyndin sífellt verða meira spennandi. Hins vegar vil ég ekki gefa kost á mig nema ég sé tilbúinn að reyna mitt besta til að standa mig vel og ég vil hafa e-ð fram að færa.

Nú þekki ég ekki öll hlutverk forsetans nógu vel en veit bara frá því sem maður hefur heyrt. Sú mynd sem ég hef fengið af forseti íslenska lýðveldisins er að hann er að hluta til valdalaust andlit þjóðarinnar þó að hann geti einnig starfað sem síðasta hindrunin ef Alþingi reynir að koma "lélegum"/"spilltum" lögum í gegn.

 

En hvað myndi ég vilja bjóða upp á? Ég veit að ef forsetinn yrði valdameiri og hlutverk hans myndi fara meira í átt að forseta Bandaríkjanna myndi ég að sjálfsögðu leggja mig allan fram við að standa mig vel með hagsmuni þjóðarinnar í huga. En ef forsetaembættið verður tiltölulega valdalaust, þá verður það samt aldrei laust að geta verið áhrifavaldur.

Það sem að ég myndi vilja leggja áherslu á er hamingja þjóðarinnar. Ísland hefur verið meðal hamingjuríkustu þjóðum í heimi og ég vil gjarnan sjá okkur þar áfram. En hvað er það sem þarf til að þjóð geti verið hamingjusöm. Það sem að ég tel að sé einna mikilvægast er gott fjölskyldulíf, góð heilsa og góð menntun.

Góð tengsl foreldra og barna hafa sýnt sig að hafi góð forvarnaráhrif í tengslum við eiturlyf og drykkju og ýmislegt þess háttar. Það veitir líka hamingju og ákveðið öryggi að eiga góð tengsl við fjölskylduna. Ég trúi því líka að hamingja, heilsa og menntun vinni vel saman að því að gera fólk að betri starfskröftum almennt sem að hjálpar þjóðinni vonandi efnahagslega. Grunnurinn þarf að vera réttur til að byggja á (og persónulega tel ég að Jesús sé besti grundvöllurinn á undan fjölskyldu, heilsu og menntun... en spurning hversu opinskár forseti Íslands mætti vera með það :-/ ).

Hrakfarir dagsins...

Suma daga á maður bara ekki að vinna að mikilvægum hlutum. Þessa önnina er ég aðstoðarkennari í námskeiði þar sem að nemendurnir eiga að búa til efnið estrone. Þetta er svokölluð heildarefnasmíð sem fer fram í 7 skrefum. Heildarefnasmíð er kannski að sumu leyti svipað og að búa til eitthvað, Legó hús, flugvélamódel eða jafnvel snjókarl.

Skoðum snjókarlinn aðeins betur.Fyrst þarf maður upphafsefnið, eða snjóinn þ.e.a.s. Þá getur maður byrjað á byggingunni. Skref 1: Búa til fæturna (sem að líta samt ekkert út eins og fætur). Skref 2: Búa til búkinn. 3: Búa til hausinn. 4: Búa til munninn. 5: Setja nefið á. 6: Setja augun á. 7: Setja hatt og trefil á. Oft vill maður svo fínpússa hvern og einn hlut svo að allt líti nú sem allra best út.

Sem aðstoðarkennari þurfti ég að gera þetta allt sjálfur á undan nemendunum og ég var búinn með 3 skref og var með um 250 mg af hreinu efni. Var sem sagt kominn með alveg svakalega flottar snjókúlur fyrir fæturna, búkinn og hausinn og búinn að raða saman fallega. Síðan bjó ég til munninn og ákvað að fínpússa aðeins svo að liti vel út (var að vinna upp hvarfið). Nema hvað ég passaði mig ekki nógu vel og ýtti svo fast að ég braut hluta af hausnum á snjókarlinum mínum í leiðinni. Til að toppa það hafði sólin skinið svo bjart að ekki var mikið af snjó eftir annars staðar en á snjókarlinum mínum sem að hafði sem betur fer ekki bráðnað enn.Nú voru góð ráð dýr, ég reyndi fyrst að laga hluta af munninum en það gekk ekki betur en svo að ég braut smá meira af, og meira og meira. Núna er ég að vinna í því að taka snjóinn sem að datt af og reyna að festa hann aftur á og laga snjókarlinn og munninn og vona að það gangi.

Til að hafa líka raunverulega efnafræði útskýringarnar á hvað ég var að gera, þá var ég að færa efnið mitt í svona flösku nema hvað gleymdi að loka neðan á flöskunni svo að helmingurinn af efninu mínu, sem var ekki mikið fyrir, rann í gegn og beint á skítugt borðið áður en ég fattaði hvað ég hafði gert. Síðan hélt ég áfram og var að “þvo” með vatni og síðan þurrka efnið mitt og sía, nema byrja að hella því sem ég hélt að væri vatn í efnið mitt og ég sem var nýbúinn að þurrka það. Sem betur fer tók ég eftir því nógu snemma til að missa ekki mikið efni þar, en úff. Eitthvað virtist ég vera að missa. Síðan var ég með smá svona efni sem var enn óhreinna, og var að þvo það, og þar kemst ég að því að þetta var ekki vatn heldur efnið sem ég vildi vera að nota. Og bara búinn að gera röð mistaka núna... en ojæja, vonandi nær maður að bjarga sér fyrir horn 

Tvær vangaveltur

Pæling 1: Vangavelta sem vaknaði út frá föðurlandsástinni sem að fær mig til að finnast Ísland vera best í heimi. Nema hvað síðan fór ég að pæla í þessu út frá sérstöku sjónarhorni. Plastdúkkum!

 

Það er ekki erfitt ef að maður skoðar svona leikföng fyrir unga stráka og stelpur að sjá sérstök einkenni við þau. Þegar ég horfi á svona stráka dúkkur þá eru þær flestar rosa massaðar og flestar stelpudúkkur eiga að vera rosa fallegar.

Ef að maður lítur á þessi einkenni sem eftirsóknarverðustu einkenni hvors kynsins fyrir sig þá getum við síðan aðeins litið á keppnir á þessum sviðum. Keppnin "Sterkasti maður heims" hefur verið síðan 1977 og þar á Ísland metið með flesta sigra (8 sinnum, Jón Páll 4x og Magnús Ver 4x). Fyrsti sigur Íslands var 1984.

Ef að við skoðum síðan keppnina  ungfrú heimur þá er Ísland í 4.-6. sæti yfir flesta sigra frá upphafi (með 3 sigra). En ef við skoðum bara frá 1984 þá eru allir sigrar okkar síðan þá og ekki nóg með það heldur þá erum við í 2-3. sæti ásamt Venezúela og á eftir Indlandi (sem er með 4 sigra síðan þá). Ekki að við þurfum á höfðatölunni að halda það mikið en augljóslega þá myndum við rústa báðum þessum þjóðum ef það væri tekið með í reikninginn því að báðar þjóðirnar eru með a.m.k. 50 sinnum fleiri íbúa en við, og jafnvel gott betur en það.

Út frá þessu tvennu má með sanni segja að Íslendingar séu öflug þjóð þó að síðan megi deila um hversu mikilvægr þetta tvennt, styrkur og fegurð sé raunverulega í heiminum.

Pæling 2: Hugsið um eitthvað, hvað sem er, t.d. um draumajólin. Eru þessar hugsanir, þær myndir sem þið getið framkallað í huganum, eru þær ekkert meira en raf- og efnaboð á ferð um heilann sem framkalla þetta? Ef að maður gerir ráð fyrir því að andinn og líkaminn séu eitt og sami hluturinn, getur þetta þá orðið til fyrir tilviljun. Gæti röð tilviljanna í efnasamböndum með smá rafstuði í gegnum tíðina raðast upp og búið til þann fjölbreytileika af genum sem stýra síðan hvernig við bregðumst við og hvað við hugsum og hvað við gerum í öllum kringumstæðum lífsins. Hvernig gátu efnaboð og rafboð myndað spurninguna "hver er tilgangur lífsins" hjá þeim fyrsta sem velti því fyrir sér. Það gæti vel verið að það að heyra þessa spurningu hjá einhverjum öðrum valdi keðjuverkun og að spurningin sé til staðar en hvernig kom hún fyrst fram.

Það er mér ofviða ef að efna- og rafboð geta framkallað og búið til nýjar hugsanir og þá skynjun á fegurð náttúrunnar og heimsins sem fólk upplifir. Ég gríp þá frekar í einfaldari útskýringu, það er eitthvað meir. Guð er til og hann er höfundur lífsins. Hann gaf mér lífið og ekki enn í dag hefur tekist að búa til líf úr engu nema lífvana efnum. En Guð gat það. Hann gaf okkur þann anda sem er ekki af þessum heimi, en hlýtur þó að tengjast líkamanum á einhvern magnaðan hátt. Á einhvern máta sem Guð bjó til. En þegar líkaminn hefur runnið sitt skeið hér, þá mun andi okkar lifa áfram, og hvort sem að við fáum nýjan líkama, höldum sama líkama eða að andi okkar lifir bara áfram. Ég hef ekki hugmynd um það og það skiptir mig í raun ekki máli. En að vita það að Guð sem er höfundur þessa alls, að vita það að hann vill eiga samfélag við mig og þig er hughreystandi og ótrúlegt. En hann lætur okkur ráða þessu. Við veljum hvort að við viljum eyða eilífðinni með Jesú, en við verðum að velja það hér á jörðinni, og byrja eilífa lífið með Jesú meðan við erum enn hér .

Ísland er land mitt...

...já, fjarlægðin gerir fjöllin blá og vekur upp föðurlandsástina hjá námsmönnum erlendis (a.m.k. hjá mér).

Kannski er það öryggið sem maður finnur heima, þar sem að maður kann alveg á hlutina. En kannski verður svo margt breytt þegar maður kemur aftur heim að það er alveg jafn gott að vera erlendis og heima á Íslandi. Annars held ég að Vatnaskógur muni alltaf standa fyrir sig og Kaldársel svo að þessar sumarbúðir eru allavega með sterkt aðdráttarafl fyrir mig.

Í dag lauk ég við fyrsta lokaprófi mínu við Tæknistofnun Kaliforníu (KalTæk eða TækKal? e. CalTech). Það gekk bara nokkuð vel þó að ég viti um einhverjar nokkrar villur. Það er rosalega erfitt að taka heimapróf sem maður á að gera á 4 klst tímabili að eigin vali og án allra hjálpargagna. Eða það er svo sem ekki erfitt út af fyrir sig, en að vera áfram með prófið heima hjá sér og geta skoðað það og athuga hlutina sem maður var óöruggur með það er erfitt. Í dag t.d. var eitt dæmið sem að ég mundi ekki alveg hvernig jafnan var en ég var með tvo möguleika í huganum og eftir á þegar ég athugaði glósurnar kom það í ljós að vissulega mundi ég rétt annan möguleikan... Auðvitað hafði ég samt skrifað vitlausa möguleikann á prófið og ég má ekki breyta, þó að ég hefði auðveldlega getað strokað út vitlausuna og leiðrétt hana þá má ég það ekki!!! Þetta er erfitt, sérstaklega þegar maður getur ekki einu sinni skilað prófinu alveg strax... en maður þraukar samt .

Smá innskot: Tímabilið 6:01 til 7:34 í myndbandinu hér er tekið upp í Caltech: http://www.youtube.com/watch?v=4i5mg_eAqkA&feature=related

Núna er bara próf í einu fagi eftir... síðan þarf ég líka að vinna smá i rannsóknum og undirbúning fyrir aðstoðarkennslu á vorönninni. En jæja. klukkan er margt og tími kominn að fara að sofa.

Fyrsti fjórðungur að renna sitt skeið bráðum...

...og ég hef ekki verið duglegur að blogga eins og ég ætlaði mér... Hins vegar hef ég horft á alltof mikið sjónvarpsefni (t.d. 3. þáttaraðir af Eureka, og 2 af Psych, og það er ekki nærri því allt ). Nú er þessi tímaeyðsla að koma aftan að mér og allt í einu fer ég að hugsa þegar líður að prófum: "ef ég hefði nýtt þessa tugi klukkustunda sem fóru í sjónvarpsgláp til að læra einhver af þessum 65 hvörfum sem ég á að kunna utan að bráðum, myndi ég þá kannski kunna fleiri en svona 12 ". Annars man ég því miður ekki hvað ég kann mikið af því sem ég á að kunna, vonandi meira en það er allaveag ekki allt enn sem komið er. 

Annar áfanginn hefur reyndar gengið vonum framar og hef ég náð að vera yfir meðaleinkunn í prófunum sem ég er búinn með þar, sem að mér finnst ótrúlegt (miðað við að ég sé núna í Caltech). Í hinum kúrsinum hef ég bara fengið eina einkunn og var ég akkúrat í meðaltalinu svo að í heildina er ég bara mjööög sáttur :).

Síðan hef ég verið að mæta á laugardagsmorgnum á Gídeon bænastundir þar sem að ég er þó nokkuð yngri en flestir hinna. Eða eins og einn sagði við mig síðasta laugardag "þó að maður sé 30+ þá reynir maður enn að líta vel út". Síðan var hann spurður hvað hann hefði verið að segja og þá breyttist 30+ í 73 ára.

Annars er það kannski helst að frétta að það er einn prófessor hér búinn að fylla plássið í að vera annar uppáhaldsprófessora minna hér í Caltech á eftir Bob Grubbs. Það mun vera enginn annar en hann Rudolph Marcus. Fyrstu alvöru kynni mín af þeim manni voru þegar hann var að kynna rannsóknarverkefni sitt. Hann var svo spenntur og brosmildur að maður gat ekki annað en brosað með honum. Nú kann að vera að það, út af fyrir sig, sé ekki það merkilegt en þegar maður hugsar til þess að hann er 84 ára og enn hress og á fullu í rannsóknum það gerir það dáldið kúl finnst mér. Talandi um að vera á fullu þá er hann líka að kenna 2 kúrsa á næsta ári sem er alveg þokkalegt magn. Til að toppa það þá vann hann einmitt óskipt nóbelsverðlaun í efnafræði árið 1992. Klárlega svalur gæi .

Annars þá er núna bara stefnan að hætta að horfa á svona mikið óþarfa vídjó og fara að læra núna næstum öllum stundum... klára fyrsta fjórðunginn (e. quarters) með stæl. Síðan kemur maður heim um jólin og verður gaman að hitta alla þá . Talandi um jólin þá hefur mér yfirleitt fundist að maður verði að bíða til 1. í aðventu eða 1. des með jólalögin og allt það, en þegar maður er hér í hitanum þá vantar e-ð upp á jólin sem að ég veit að mun bíða mín heima. Auk þess sem að tengingin við að hitta fjölskyldu og vini í jólafríinu gerir þetta að enn meira tilhlökkunarefni. Þar af leiðandi er ég eiginlega bara kominn í jólastuð og vona að það dvíni ekki. En jæja... ætli maður þurfi ekki að fara að sofa...

 Bless í bili  

Miðannarpróf og læti...

Jæja... loksins bloggar maður aftur. Skólinn er búinn að vera á fullu núna undanfarið og er ekki von á breytingu þar á. Ég er í tveimur kúrsum þessa önnina og síðan í aðstoðarkennslu, en annar kúrsinn er alveg svakalegur að því leytinu til að hann tekur alltof mikinn tíma frá manni.. en ojæja :).

Annars er bara allt gott að frétta héðan og ég veit ekki alveg hvað meira maður á að segja svo að ég læt þetta duga í bili.

 Adios 

Skólinn byrjaður

og allt komið á fullt þar. Ég er í 2 kúrsum þessa önnina og að kenna svo að nóg að gera í þessu... Síðan þarf ég að fara að spjalla við fólk í grúppunni hjá uppáhaldsprófessornum mínum hér að reyna að kynnast rannsóknarverkefnum betur.

Annars byrjar þetta allt mjög vel, kennslan er í góðum málum held ég og ég þarf bara að passa mig að fylgja þessu eftir og vita hvað er í gangi . 

Ég er LOKSINS kominn með bækurnar mínar svo að get núna farið að læra almennilega. Fyrir daginn í dag hefði ég átt að læra utan að 10 hvörf í einu faginu og þarf að læra önnur 6 fyrir næsta föstudag, auk þess sem að maður þarf að vera búinn að lesa grein og geta kynnt greinina, og nokkuð ítarleg heimadæmi. Í hinum kúrsinum þá er ég kominn u.þ.b. 60 bls eftir á í lestri og líka þó nokkuð af utanbókarlærdómi þar af svigrúmamyndum hinna ýmissa efna..., sem sagt nóg að gera og alvöru nám.

Annars er síðan bara stefnan að vera duglegur í ræktinni og náminu og rúlla þessari önn upp. Strax komin langt á veg, önnin þ.e.a.s.

Bless í bili